Hennep is een medicijn

Hennep is een medicijn, het is een natuur product de indianen gebruikten het al vroeger.

Dus meer verwerken in voedsel..in plaats van dat chemische rotzooi

HENNEP-OLIE
Cannabis sativa
Gebruikt deel: zaad
Moraceae
Hennep is een gemakkelijke plant om kweken: zij groeit op zowat alle grondsoorten, als het ware als onkruid, en heeft nauwelijks bemesting of bestrijdingsmiddelen nodig.
Het is een grote plant: de volwassen plant wordt tot 4 meter hoog.
Hennep is bij het grote publiek bekend voor haar vrouwelijke bloemen, de bron van marihuana.
De roesverwekkende stof hiervan is THC (tetra-hydro-cannabinol).
Door de aanwezigheid van deze stof is hennep als landbouwgewas in het verdomhoekje terechtgekomen . In de Verenigde
Staten is men verplicht om het hennepzaad te steriliseren, om de laatste sporen THC te vernietigen.
De olie bevat echter een stof, cannabidiol, die de opname van THC inhibeert.
Het onderscheid tussen een thc-houdende soort en de “normale” hennep is gemakkelijk te zien. De normale hennep is een zeer hoge plant, die enkel bovenaan in zijn top bladeren draagt.
De marihuana is een lage struik met veel vertakkingen.
Van de stam en de vezels wordt papier en textiel gemaakt.

Rond 450 jaar voor Christus produceerden de Traciërs en de Scyten hennep-linnen, en rond 100 voor Christus verscheen in China het eerste hennep-papier. Een leuk detail: de klad-versie van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring werd op henneppapier geschreven.
Van de kern worden meubelpanelen en composieten voor bijv. skate-boards… gemaakt.
De zaden zijn voedzaam, en zijn een bron van olie, met een hoge concentratie aan omega-3 en omega-6 vetzuren.
Volgens de legende zou de Boeddha, tijdens zijn lange meditatie voor hij tot verlichting kwam, enkel geleefd hebben van wat hennepzaad.
Voor genoemde toepassingen worden natuurlijk quasi THC-vrije variëteiten geteeld, die totaal niet bruikbaar zijn voor de productie van marihuana. Boeren, die deze hennep kweken, worden dus streng gecontroleerd.
Ook als brandstof is hennep bruikbaar: via pyrolyse kan de stam omgevormd worden tot een steenkool-achtige substantie.
Hennepolie is ook perfect geschikt als bio-diesel.
Hennepolie is ook nog eens rijk aan vitamines en mineralen .
——
VITAMINES EN MINERALEN IN HENNEPZAAD
Resultaat Eenheid Soort
16.800 IU/lb Vit. A
0.9 mg/100 gr Vit. B1
1.1 mg/100 gr Vit. B2
2.5 mg/100 gr Vit. B3
0.3 mg/100 gr Vit. B6
1.4 mg/100 gr Vit. C
<10 IU/100 gr Vit. D
3. mg/100 gr Vit. E
1680.0 ppm Calcium
0.65 ppm Chroom
12.0 ppm Koper
0.84 ppm Jodium
1789 ppm IJzer
6059.0 ppm Magnesium
8302.0 ppm Fosfor
6170.0 ppm Kalium
22.0 ppm Natrium
———–

Hennepzaad wordt eveneens in de voeding gebruikt.
Volgens sommige auteurs is het zelfs een “supervoedsel”.
Het is rijk aan hoogwaardige eiwitten (25%), vezels, essentiële vetzuren, vitamines en mineralen. In Polen en Rusland maakt men er een “hennepboter” van.
Dit lijkt op pindakaas, maar is verfijnder van smaak. In deze landen werdt dit gezien als voedsel voor de armen.
Doordat de rijken zich niet verwaardigen dit armenvoedsel te eten, blijken zij wel veel gevoeliger voor infecties allerhande.
In de Verenigde Staten, daarentegen, wordt het beschouwd als een delicatesse. Hennepzaad heeft een nootachtige smaak en, ontdaan van zijn pel, kan het op salades gestrooid worden, verwerkt in brood en gebak,…
Net zoals bij soya kan men ook “hennepmelk” maken en deze kan verwerkt worden tot “henneptofu”.
Dit wordt gemaakt van het restant, wat na het persen van de olie overblijft. De perskoek kan ook als hoogwaardig dierenvoer gebruikt worden.
Alles van de hennep, wat bovengronds groeit, is economisch en ecologisch waardevol.
Elk afvalproduct ervan is volledig biologisch afbreekbaar.
————–
Hennep is zo gek nog niet …
Geschiedenis van het kruid

In Zuid- en Midden-Amerikaanse landen wordt Cannabis al vele eeuwen gebruikt, soms verbonden aan religieuze rituelen.
Ook hier is dat geworteld in tradities van duizenden jaren oud.
Al voor de komst van Colombus was Marihuana bekend bij de Indianen.
Na hun veroveringen van begin 16e eeuw beschreven de Spanjaarden dat de Azteken Cannabis gebruikten.
De Tepecano-Indianen van Noord-West Mexico gebruikten Hennep als er geen Peyote was. De introductie van Cannabis in Brazilië wordt dan weer aan de Portugezen toegeschreven.
Het was gebruikelijk dat de koloniserende Britten, Spanjaarden en Portugezen de teelt van Hennep in de kolonies uit handelsoverwegingen aanmoedigden.
Deze zeevarende naties konden de vezels goed gebruiken voor hun zeilschepen.
Het zouden wel de Afrikaanse slaven zijn geweest die het gebruik van Cannabis als roesmiddel introduceerden bij de inheemse bevolking.
In Spaanstalig Zuid-Amerika is die introductie minder duidelijk.
Daar waren namelijk al goede vezels voorhanden, zoals cabuya en katoen.
Tegen vermoeidheid en allerlei lichamelijke kwaaltjes gebruikten zowel de inheemse bevolking als de Spanjaarden en de slaven tabak en cocabladeren.
Het gebruik van Cannabis als roesmiddel zou er van relatief recente datum zijn.

Hoewel Hennep al in het begin van de 17e eeuw door de founding fathers van de V.S. naar ‘het nieuwe land’ werd gebracht, was het roken van de bloemtoppen bij de blanke Amerikanen niet op grote schaal bekend.
De uit Afrika geroofde slaven en sommige Noord-Amerikaanse indiananstammen zouden het wel als roesmiddel en als religieus produkt gebruikt hebben.
Al was voor indianen van Alaska tot Patagonië vooral tabak dé plant.
In de 19e eeuw gingen vooral schrijvers en kunstenaars Cannabis als roesmiddel gebruiken.
Tot halverwege de de 20e eeuw werd Hennep door de Amerikanan als een uiterst belangrijke plant beschouwd.
Mexicaanse arbeiders brachten de gewoonte Marihuana te roken mee naar de V.S., en al snel was het tot New Orleans doorgedrongen onder de armen en de minderheden -Cannabis was goedkoper dan alcohol.
De drooglegging in 1920 zorgde ervoor dat Marihuana steeds populairder werd bij blanken.
Door o.a. de scheepvaart op de Mississippi werd tegen het eind van de jaren 20 in elke Amerikaanse staat Cannabis gerookt.
Dat is sindsdien zo gebleven, ondanks een ware heksenjacht tegen de ‘killer-weed’, het opnieuw legaliseren van alcohol in 1933 en de Marihuana Tax Act uit 1937.
Volgens sommige verdedigers van Hennep kwam het verbod op de plant erdoor om financiële redenen.
Op een natuurproduct dat overal groeit kon destijds geen patent verworven worden. Op een synthetische vezel kon dat echter wel. Hennep werd een bedreiging voor de papier-, nylon- en plasticindustrie.
De regering creëerde een nationale angstpsychose voor Cannabis. ‘Loco-weed’ of ‘public enemy number one’ zou aanzetten tot crimineel gedrag en de stepping stone-theorie werd verspreid.
In 1944 verscheen het ‘la Guarda Report’, waarin stond dat er geen enkel bewijs was voor deze beschuldigingen, maar de toenmalige directeur van het Federal Bureau of Narcotics Anslinger kon niet en plein public toegeven dat de hysterie rond killer weed op niets gebaseerd was.
Vanaf de jaren 50 en 60 verspreide Cannabis zich opnieuw via de jazz en een elitegroep van kunstenaars.

Decennia geleden stonden vele Europese akkers nog vol met hennep, in Vlaanderen gekend als kemp, die vooral diende voor de scheepvaart en de visserij, maar ook kempolie was een gewild produkt en het was een belangrijke grondstof voor linnenweverijen.
In de 19e eeuw waren geneesmiddelen op basis van Cannabis gewoon verkrijgbaar in vele Europese apotheken.
Toen in 1845 het boek ‘Du Haschisch et de lAliénation Mentale’ uitkwam van Jaques Moreau de Tours, was meteen de interesse opgewekt van enkele kunstenaars die de Club des Haschischins oprichten.
Zij aten zoetigheden uit Algerije waar Hasj in verwerkt was, en schreven de meest bizarre verhalen over hun ervaringen. \
Pas vanaf de tweede wereldoorlog zou Cannabis geleidelijk aanzwellen tot een van de meest populaire illegale roesmiddelen. In de jaren 40 en 50 brachten Amerikaanse soldaten en jazzmuzikanten hun Europese collega’s in contact met de ‘reefer’ (stickie).
Ook immigranten uit voormalige kolonies brachten hun cultureel gebruik van Cannabis mee.
Zoals steeds waren het eerst de schrijvers, dichters en beeldende kunstenaars die Hasj en Wiet gingen roken.
Pas vanaf de faren 60 begon het Cannabisgebruik door te sijpelen naar brede lagen van de bevolking en met name jongeren uit de hippie- en provobeweging.
Vanaf toen werd ook kemp, dat niet grookt kan worden, plots als drug bestempeld

Bron: http://www.jointjedraaien.nl/wietforum/threads/8429-Hennep-is-een-medicijn

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s